Elke week vers blogvoer.Over mijn job als tekstschrijfster. Over de massa's lectuur die ik verslind. Over rennen, klanten, ups en downs. Lees en schrijf mee.Of link je aan mijn profiel op LinkedIn
Aan sommige zinnen blijf je wel eens denken. Erna, bedoel ik. Ná-denken dus. Zoals deze: “We surfen van homepage naar homepage, maar thuis zijn we nergens.”
Je vindt dat het wel iets heeft, zo’n zin. Je herkent er iets in. Al kun je moeilijk zeggen wat.
Surfen doe ik wel genoeg. Van homepage, naar webpage, naar formulier: […]
Als ik om 8.45 uur mijn fiets achter het kasteel in het groen stationeer, ligt er iets onuitspreekbaars op mijn bagagedrager. Ik besluit het mee te pakken op mijn 10 kilometerloop door het Rivierenhof. Dat zou me wel eens kunnen opluchten … De eerste levende wezens die ik voorbij ren: vier jonge gekleurde gasten en […]
Krijgt het sms-gedicht zijn grote doorbraak in 2011? Een kennis stuurde mij alvast een leuke sms-nieuwjaarswens:
Kusje hier, kusje
daar, en ik wens
jou … Natuurlijk
een gelukkig
nieuwjaar! Wees
gelukkig en blij,
want een jaar
vliegt zo voorbij!
Een vleugje
liefde en
*gedeelte
ontbreekt* een
snuif geluk en
2011 kan niet
meer stuk!
H.W.
Je kunt me vandaag blij maken met een badkamer- of toiletgedicht. Voor huiskamer, keuken en slaapkamers ben ik ‘gesteld’. Een taaie punaise in mijn keuken doorprikt al jaren een krantenvodje met een gedicht van, naar de stijl te oordelen, Herman De Coninck. Frietgeuren en afwaspoeder hebben zich in de verzen genesteld. Terwijl ik mijn […]
Ik zette er even stevig de tanden in. In een stuk over het budget van de gemeente waarvoor ik het infoblad maak. Je komt er woorden tegen als ‘overdrachtsinkomsten’, wat zoveel betekent als belastinginkomsten. Je vertoeft er tussen aanslagvoeten, opcentiemen en toezichthoudende overheden. Woorden die wat klinken als bestofte kartonnen dozen in mijn kelder.
Ondertussen is […]
Het is 31 januari 2009, 18 uur in de duisternis. Nog vier uur te gaan voor 2010. Mijn artistieke ontdekking van het jaar hangt in een spierwit gekalkte garage in een beduimelde straat op het Eilandje. Reusachtige doeken van worstelende mannen, portretten van scherpzinnige vrouwen, wat kronkelend naakt links en rechts. Schilder Sam Dillemans hanteert […]
‘Vakantie: we krijgen zomaar tijd om eens heerlijk bij te spelen.’ Dat schrijft de directrice van de lagere school waar mijn zonen dit schooljaar hun broek versleten. Volgens het woordenboek is bijspelen een kaartterm. Op een snikhete julidag bij kokende zon een potje zwartepieten op onze strandhanddoek? Ze bedoelt natuurlijk ‘het verloren spel inhalen’. De […]
‘Je moet dat niet letterlijk nemen’. Een - meestal overbodige- toevoeging bij een of andere frase in een conversatie. Een kind van vijf kan het onderscheid al maken. Mijn zoon, bijna zes ondertussen, zet spontaan een dampend potdeksel op zijn kruin als ik praat over een ‘hoofddeksel’. De aardappelbrokjes in zijn stekeltjes kunnen de […]
Wel twintig keer is mijn tong erover gestruikeld. Over het woord ‘schoolbelbaan‘. Hoe laat ik dat woord in een vloeiende beweging gymnastisch uit mijn mond huppelen? Mijn oog blijft al haken aan de l’en en de b’s. Het defecte visueel signaal legt mijn spraakorgaan in een dubbele knoop. We hebben hier inderdaad te maken met […]
Het past niet bij de tijd van het jaar. Het zou mooier staan begin november. Als iedereen weent om zijn doden. Maar ik tuf er haast elke week voorbij. Mijn oog dwaalt er telkens naar af. Met risico op schade, want geen 20 meter verder vraagt een verkeerslicht mijn onvoorwaardelijke aandacht. Een opschrift boven een […]